Le Ministre Gloden et les jeunes hommes ukrainiens…. et les réactions
RTL Invité vum Dag : den Innenminister Leon Gloden den 20 Februar
Léon Gloden: Wie wann net d’Ukrainer selwer kënnen duerno hiert Land rëm opbauen?
https://play.rtl.lu/shows/lb/invite-vun-der-redaktioun/episodes/r/262100
les réactions
100komma7 24. Februar
Debat ëm männlech Ukrainer zu Lëtzebuerg – LUkraine kritiséiert Ausso vu Gloden
Zënter dem Ufank vum Krich krute 7.714 Ukrainer:innen eng Protection temporaire zu Lëtzebuerg, an aktuell liewe ronn 4.000 Ukrainer:innen hei. Wéi hir Situatioun zu Lëtzebuerg ass a wéi gutt si integréiert sinn, erkläert de President vun der Associatioun LUkraine Nicolas Zharov am 100,7-Interview.
Op d’mannst 15.000 zivil Doudesaffer a méi wéi 40.000 blesséiert Zivilisten huet de Krich géint d’Ukrain bis ewell gefuerdert, esou d’Zuele vum UN-Héichkommissariat fir Mënscherechter (OHCHR).
Remarque vu Gloden « sauer opgestouss »
Leschte Freideg huet den CSV-Inneminister an engem Interview kritiséiert, datt vill männlech Ukrainer an EU-Memberstaate géife kommen, obwuel si an der Ukrain kämpfe kéinten. Dem Nicolas Zharov, President vu LUkraine, ass déi Remark sauer opgestouss.
“Je pense que la position du ministre Gloden, elle est complètement fausse. Ça contredit le statut de protection temporaire, ça contredit les droits de l’homme. Et surtout, il faut aussi penser au nombre de gens qui sont mobilisés en Ukraine, qui sont actuellement en armée. Et les victimes parmi les militaires et les civils. Je pense que l’Ukraine paye déjà un prix très, très haut.”
Déi Positioun vum Léon Gloden géif den Nicolas Zharov esouguer traureg maachen. Iwwerdeems géife Männer d’Minoritéit vun den ukrainesche Flüchtlingen hei zu Lëtzebuerg ausmaachen.
D’Situatioun vun deenen hätt sech bannent de leschte véier Joer och net wierklech geännert, seet de Nicolas Zharov. D’Accueilsstrukture wieren iwwerfëllt a Flüchtlinge géifen nach ëmmer vill Obstakelen an de Wee gestallt ginn, beispillsweis fir eng Aarbecht ze fannen.
“On a souvent une mère avec plusieurs enfants qui doit faire attention aux enfants et les enfants doivent être scolarisés. Et entre-temps ont droit aussi aller travailler. Les réfugiés dans l’Institut bénéficiaire des protections temporaires ne recoivent pas d’autres aides comme les autres familles unifamiliales. Ceci crée des obstacles. L’autre problème c’est bien sûr l’aspect psycho-social. Donc il n’y a pas assez de travail avec les réfugiés.”
Déi aktuell schwiereg Situatioun um Aarbechtsmarché géif dann nach Säint derbäi droen. Allem an allem wier et eng komplex Situatioun. An awer hunn der Generalinspektioun vun der Securité sociale no ëm déi 1.600 Ukrainer:innen, also ronn 40 Prozent, zu Lëtzebuerg eng Aarbechtsplaz.
Virbildlech Integratioun vu Flüchtlingskanner an de Schoulen
D’Integratioun vun ukrainesche Kanner an de Schoulen zu Lëtzebuerg fënnt de Nicolas Zharov virbildlech. Do kollaboréiert een och zesumme mam Educatiounsministère, well Flüchtlingskanner sech dacks a schwierege Situatioune befannen.
“C’est donc une des meilleures choses qui existent au Luxembourg, c’est la scolarisation des enfants, peu importe s’ils sont réfugiés ou pas. Je pense que le Ministère de l’Éducation fait un très bon travail. Surtout dans les aspects des soutiens mentaux, psychologiques, car malheureusement il y a aussi des cas de suicide parmi les réfugiés, parmi les adolescents, et donc c’est pour ça qu’on essaie aussi de les aider dans ces démarches, compte tenu que les familles, les adolescents, les enfants se trouvent dans la situation où ils ne connaissent pas leur futur.”
Wann et awer ëm d’Accueilsstrukture geet, gëtt den Nicolas Zharov däitlech. Viru Kuerzem hat eng Vertriederin vun LUkraine.lu an de soziale Reseauen op schlecht hygieenesch Bedingungen, beispillsweis an der Struktur Tony Rollmann um Kierchbierg, opmierksam gemaacht.
Solidaritéit géif noloossen
Knaschteg Toiletten, Duschen a verstoppte Lavaboe waren ënner anerem op deene Fotoen ze gesinn. De Problem wier ganz kloer, datt et net genuch a grouss genuch Strukture fir den Accueil géife ginn. Dem Nicolas Zharov feelt et hei u politeschem Léisungswëllen.
“L’hygiène, c’est très important, surtout pour des structures qui devraient être des structures temporaires. Malheureusement, les familles se trouvent là-bas à la place de quelques semaines, plusieurs mois, avec des troubles de santé, avec des enfants qui doivent aller à l’hôpital assez souvent. Je ne vois pas pourquoi on attend tellement, si on connaît bien les problèmes. Je ne vois pas ce qu’on attend. Est-ce qu’on attend qu’il y ait un enfant mort?”
Kuerz nom Ufank vum Krich war d’Solidaritéit zu Lëtzebuerg grouss. Vill Lëtzebuerger hunn deemools ukrainesch Flüchtlinge bei sech doheem opgeholl. No véier Joer Krich wier d’Solidaritéit mat der Ukrain zwar nach ëmmer do, mee net méi wéi am Ufank, seet den Nicolas Zharov.
“Le focus sur l’Ukraine, sur les réfugiés ukrainiens qui se trouvent au Luxembourg, est moindre. Néanmoins, la solidarité existe toujours, donc lors de la manifestation qui a eu lieu ce samedi, j’ai mis un accent sur l’unité. Je pense que l’unité, c’est quelque chose d’essentiel pour nous, pour l’Union européenne, pour le Luxembourg, et qu’on doit garder cette unité.”
Leider géif Russland mat Propaganda och ëmmer nees probéieren, déi europäesch Solidaritéit mat der Ukrain ze briechen. Dës Propaganda misst ee bekämpfen, esou nach de Nicolas Zharov.
Den Ediotorial vum Michael Merten am Luxemburger Wort 24.Februar 2026
Die Ukrainer brauchen keine Belehrungen
F ür manche ist es nur noch ein Jahrestag wie viele andere: Vor vier Jahren startete
Russland eine großflächige Invasion der Ukraine und weitete damit den Krieg, der bereits
seit 2014 tobte, auf das ganze Land aus. Doch für viele Luxemburgerinnen und
Luxemburger, ganz sicher aber für Tausende Ukrainerinnen und Ukrainer im
Großherzogtum ist der 24. Februar die schmerzhafte Erinnerung an ein epochales Datum.
Eine Zeitenwende, wie es der damalige deutsche Kanzler Olaf Scholz prägnant
formulierte. Oder: „Der 24. Februar 2022 ist für die Ukraine das, was der 10. Mai 1940 für
Luxemburg war“, wie der damalige Außenminister Jean Asselborn eine Analogie zum
Überfall Nazi-Deutschlands auf das Großherzogtum zog.
In jenen ersten Wochen nach der Invasion war es übrigens das kleine Luxemburg, das
international für Schlagzeilen sorgte, weil es in Rekordgeschwindigkeit militärische
Unterstützung in die Ukraine schickte, während die Deutschen noch über die Lieferung
von Helmen diskutierten. Die Dimensionen der Zeitenwende, sie waren hierzulande
schneller erfasst als auf der anderen Moselseite.
In den vergangenen vier Jahren hat Luxemburg Tausende Flüchtlinge aufgenommen und
seinen kontinuierlichen Beitrag zur militärischen und finanziellen Unterstützung der
Ukraine geleistet. Dank der Spenden und der Hilfsbereitschaft vieler Institutionen haben
Hilfsorganisationen wie LUkraine beeindruckende humanitäre Unterstützung geleistet.
Doch ausgerechnet vor diesem traurigen Jahrestag, an dem viele Ukrainer
zusammenkommen und der Misere ihres Heimatlands gedenken, grätscht Innenminister
Léon Gloden mit seiner Auslassung zu ukrainischen Männern rein, deren Hiersein er
„komisch“ findet. Das war für viele Ukrainer wie ein Schlag ins Gesicht, wie bei der
Großdemonstration am Samstag zu spüren war.
Eine Fahrt durch die Dörfer und Städte der Ukraine würde Herrn Gloden schlagartig vor
Augen führen, wie viele ukrainische Frauen und Männer seit 2014 ihr Leben für die
Verteidigung ihres Landes gegeben haben. Der Anblick der blau-gelben Fahnenmeere
über den Friedhöfen, die an die Gefallenen erinnern, lehrt Demut.
Über Jahrzehnte hinweg – selbst noch nach der Annexion der Krim und dem Krieg im
Donbass – haben wir West- und Mitteleuropäer die Sorgen der Osteuropäer vor der
Aggression Putins ignoriert oder belächelt. Jetzt ist Europa zwar erwacht und macht sich
auf den Weg, wieder verteidigungsbereit zu werden. Doch den Blutzoll entrichten die
Ukrainerinnen und Ukrainer.
Dieses mutige Volk braucht keine Belehrungen. Am 24. Februar 2026 muss die Botschaft
stattdessen eine solidarische sein. Wir schulden diesem angegriffenen Land Beistand.
Vom Schicksal der Ukraine hängt die Freiheit Europas ab
De Kommentar vum Maurice Molitor um 100komma 7 haut 25. Februar
https://100komma7.lu/show/Moiesstudio/202602250650/episode/Ass-et-komesch-viru-Krich-ze-fluchten?pd=radio
Bleiwen déi all a kämpfe wéi ee Roude Léiw?
Ech si berouegt. Berouegt ze wëssen, datt wann de Russ zu Gréiwemaacher iwwer d’Musel kéim, de Léon Gloden sech him an de Wee géif stellen. Warscheinlech. Op jiddwer Fall géif hien net fortlafen, wéi mir elo wëssen. A wa seng Verteidegungslinn net sollt halen, stéing d’Yuriko Backes e puer Kilometer weider, zu Hesper. Well och si géif d’Land net verloossen, wéi mer elo wëssen.
An déi zwee wieren net eleng. Well all déi, déi dem Inneminister elo esou äifreg op social media applaudéieren an déi kollektiv de Kapp rësele wann et ëm déi feig a kamoud ukrainesch Flüchtlinge geet, déi hiert Land am Stach gelooss hunn a sech elo hei de Bauch voll schloen (op eis Käschten), déi géife jo bestëmmt alleguer bleiwen a fir hir Heemecht kämpfe wéi ee Roude Léiw. Dat misste si jo bal maachen, wa si konsequent sinn. An ech hunn net dee geréngsten Zweiwel, datt si dat sinn.
Et ass net einfach ze wëssen, wéi ee géif reagéieren
Ech bewonneren déi Leit. Net just well se esou en onheemlech Courage hunn. Mee well si genee wëssen, wéi si géife reagéieren, am Fall wou. Ech weess dat nämlech net. Wat géif ech maachen am Fall vun enger Invasioun. Natierlech wier ech och gär Patriot a groussen Held. Mee hätt ech de Courage, wann et drop ukéim? Ech kann et net soen.
Ech weess och net, wéi ech géif reagéieren, wa meng Jonge kéime fir mir ze soen “ech zéien an de Krich” oder “ech maache mech duerch d’Bascht”. Wat hätt ech léiwer? Géif ech probéiere si vum Géigendeel ze iwwerzeegen? Et ass net einfach ze wëssen, wéi een an enger Situatioun géif reagéieren, déi ee selwer net kennt an nach ni erlieft huet. Dofir bewonneren ech wuel d’Ukrainer, déi hiert Land verteidegen, verurteelen awer keen, dee geflücht ass. Iwweregens verurteelen ech och kee Russ, deen net op d’Strooss geet an en Enn vum Putin-Regimm fuerdert. Do weess ech nämlech, datt ech de Courage dofir och net hätt.
Ukrainer, déi komm sinn, hätte léiwer Fridden doheem
A wat ech nach weess: All déi Ukrainer, déi an de leschte véier Joer heihi komm sinn, wiere léiwer net hei. Net well et hinnen hei net gefält, mee well si léiwer a Fridden do géife liewe wou si hier sinn.
An da bräichte si och keng esou domm Sätz iwwer sech ze liese wéi de Klassiker vun de SUVen an decken Auto, mat deene si soi-disant jo all fueren an déi aus all Flüchtling e besonnesch perfide Parasit maachen. Komesch eigentlech, datt mir Lëtzebuerger net all mat Occasiouns-Deux-Chevauxen ënnerwee sinn.